Banketbakker Sjraar Broekmans werd de schrik van de KNVB (1)

door Gerrit van der Vorst.


Op 26 oktober 1923 begon de 25-jarige, uit Helden afkomstige banketbakker Sjraar Broekmans een zaak op Steenstraat 7 in Venlo. Samen met plaatsgenote Christina Beumers, waar hij een maand eerder mee in het huwelijk getreden was. De vakopleiding in de banketbakkerij was wel aan Broekmans besteed geweest, want de brood-, koek-, beschuit- en banketbakkerszaak annex lunchroom werd een klinkend succes. Elke zoetekauw in Venlo en omstreken kende al gauw de naam Broekmans. Dat de Venlose banketbakker in 1954 de Koninklijke Nederlandse Voetbal Bond de stuipen op het lijf joeg, is minder bekend.

Sjraar Broekmans (met dank aan Geert Broekmans).

Bericht in de advertentie in de Nieuwe Venlose courant van 25 oktober 1923 over de start van de zaak van het echtpaar Broekmans-Beumer (www.delpher.nl).

De Steenstraat vóór de Tweede Wereldoorlog (met dank aan Piet Braem).

Logisch dat Sjraar Broekmans zich in Venlo vestigde. Daar viel natuurlijk meer gebak te verkopen dan in Helden-Panningen. Broekmans Banket Bakkerij draaide al gauw uitstekend. Dat werd bevestigd door de vele advertenties waarmee hij zijn producten aanprees of personeel wierf. Met zijn zuivere honingkoek won vakman Broekmans prijzen en het assortiment breidde zich uit met ‘de echte Limburgse vla’s’, de Venlonaartjes en andere lekkernijen. Brood en beschuit verdwenen daarentegen uit de advertenties.

Advertentie in de Nieuwe Venlose courant van 19 februari 1925 (www.delpher.nl).

Advertentie in de Nieuwe Venlose courant van 4 december 1930 (www.delpher.nl). Gaandeweg ging Sjraar Broekmans slogans gebruiken.

Advertentie in de Nieuwe Venlose courant van 25 januari 1936 (www.delpher.nl).

Persoonlijk leed bleef Sjraar Broekmans niet bespaard. In maart 1931 overleed baby-zoontje Josef (7 maanden) en drie jaar later echtgenote Christina Beumers (38). Een half jaar later hertrouwde Broekmans met de in Roermond geboren Gertrudis Reijnen. Zakelijk bleef het hem echter voor de wind gaan, en er werd dwars door de crisisjaren heen druk geadverteerd. Tijdens de oorlogsjaren kreeg Venlo het gaandeweg zwaar te verduren. Toen de binnenstad op zaterdag 4 november 1944 geteisterd werd door bommen, die voor de Maasbrug bedoeld waren, werd het pand Steenstraat 7 ernstig beschadigd. Precies vijf maanden later, op 4 april 1945, heropende Broekmans zijn banketbakkerij, op Grote Kerkstraat 8. Ook daar floreerden de zaken.

De Grote Kerkstraat, met helemaal rechts op de foto de winkel van Broekmans (foto Wim Steegs/met dank aan Piet Braem).

Broekmans Patisserie, zoals de winkel op Grote Kerkstraat 8 er in de laatste jaren uitzag. De winkel is tot 30 juni 2017 op die locatie aangehouden. Intussen zijn in Venray, Roermond en elders in Venlo winkels geopend, terwijl de productie plaatsvindt in een bedrijfspand in de Veegtes.

Zijn zakelijke beslommeringen beletten Sjraar Broekmans niet om een vurig VVV-supporter te worden. Toen hem eind jaren veertig gevraagd werd om leider te worden van het eerste elftal, dacht hij niet lang na. Hij pakte die vrijwilligerstaak enthousiast op. Het weekblad Voetbal International: ‘De plaatselijke banketbakker Broekmans, tevens bestuurslid, zorgde voor zakgeld en organiseerde op kosten van de club gezellige avonden voor de spelers en hun vrouwen. Dan maakte hij afspraken met caféhouders en slagers met als resultaat dat het VVV-gezelschap onbeperkt mocht eten en drinken.’ Het eerste van VVV reisde in die jaren per trein naar uitwedstrijden, en de spelers mochten zich dan verheugen op de lunchpakketten die Sjraar Broekmans liet aanrukken. Dat de opgewekte elftalleider hart voor zijn pupillen had, mag beslist een understatement genoemd worden. En lang niet alleen op kosten van VVV. Wat bijvoorbeeld te denken van de 47.000 gulden die hij aanvoerder Gijs Nass in 1947 persoonlijk leende, om een elektriciteitszaak aan de Kaldenkerkerweg op te zetten?

Gijs Nass (collectie Herman Teeuwen).

De onzalige amateurbepalingen van de KNVB verboden dat spelers financieel beter werden van hun voetballen, maar daar lieten mensen als Broekmans zich niets aan gelegen liggen. VVV speelde sinds 1945 in de eerste klasse en handhaving op dat niveau vroeg om goede spelers. De clubkas trouwens ook. Dan was het verstandig om af en toe wat voor de spelers te doen. Wat in VI ‘zakgeld’ genoemd werd, waren verboden betalingen onder de tafel.

En niet zelden uit Broekmans’ eigen zak. Pierre van Rhee vertelde bijvoorbeeld veel later, dat Broekmans hem voor een van zijn eerste wedstrijden voor VVV honderd gulden had betaald. Een mooie welkomstpremie, bij gelegenheid van een met 0-4 verloren thuiswedstrijd tegen PSV, op 17 oktober 1949.

Aanvaller Pierre van Rhee (Tegelen, 1923 – Venlo, 1989) voetbalde van 1949 tot 1954 voor VVV (collectie Herman Teeuwen). Na een seizoen bij NEC ging Van Rhee in 1956 weer voor Sportclub Irene voetballen.

Sjraar Broekmans matste echter niet alleen individuele spelers, zoals blijkt uit een oud kasboekje. Alleen al in 1953 deed hij meerdere betalingen aan 13 spelers.

Fragment uit kasboekje (met dank aan Geert Broekmans).

Was de gulle Sjraar Broekmans verkeerd bezig? Welnee, de fout lag volledig bij de KNVB die door starre handhaving van gedateerde en asociale amateurbepalingen een hypocriet ‘schijnamateurisme’ te weeg had gebracht. Op grote schaal werden de amateurbepalingen ontdoken, zeker niet alleen in Venlo. Waarom de clubs de recettes en de spelers niets?

Wordt vervolgd.

Reageren? Stuur een e-mail naar Gerrit van der Vorst: gp.vandervorst@xs4all.nl.

Naschrift:

De grote bijdrage van Sjraar Broekmans en andere Venlonaren aan de turbulente invoering van betaald voetbal zal uitgebreid belicht worden in een lezing voor het LGOG Venlo. Deze lezing zal gehouden worden op maandagavond 8 april a.s. vanaf 20.00 uur in gemeenschapshuis ‘de Bantuin’, Pastoor Kierkelsplein 20 in Venlo.

2 gedachtes over “Banketbakker Sjraar Broekmans werd de schrik van de KNVB (1)

  1. Wat mooi om te lezen. Wij, slagerij Geertsen , woonden tegenover Broekmans op de Grote Kerkstraat. Mijn ouders waren bevriend met het echtpaar Broekmans en wij noemden hen” ome en tanne “. Tot hun sterven waren zij met elkaar bevriend.

    Like

    1. Bedankt voor deze reactie. Het is altijd fijn om te lezen dat er warme herinneringen worden opgeroepen. Zelf heb ik het echtpaar niet gekend, maar bij bezoeken aan mijn geboortestad kocht ik altijd iets op Grote Kerkstraat 8. Ik mis de zaak echt.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s