17 juni 1959 – Roel Timmer mist Strafschop Aller Strafschoppen tegen VVV in finale KNVB-beker

Veni, Vidi, Vici

Het is vandaag op de kop af zestig jaar dat dat de drie V’s  van V.V.V. de afkorting waren van een uitspraak die Julius Caesar ooit gebezigd zou hebben: ik kwam, ik zag, ik overwon – Veni, Vidi, Vici.

Op woensdag 17 juni 1959 wonnen de Venlonaren de KNVB-beker. In de finale in het Zuiderpark in Den Haag tegen ADO, dat dus een thuiswedstrijd speelde. Een makkie, dachten alle supporters van ADO vooraf. Het zou compleet anders uitpakken.

Hét kantelmoment in de match was een strafschop voor ADO. Die werd toegekend in de 43ste minuut, met op het scorebord een tussenstand van 1-2 in het voordeel van VVV. Op de Floddergatsblog van 17 april 2019 leest u, wat er vervolgens gebeurde (https://floddergatsblog.wordpress.com/2019/04/17/de-strafschop-aller-strafschoppen/).

De meest ongelukkige man in het Zuiderpark op 17 juni 1959, was dus Roel Timmer. Nee, de meest ongelukkig man op het noordelijk halfrond vandaag zestig jaar geleden, was Roel Timmer. In het onderzoek voor zijn biografie van Herman Teeuwen die over enige tijd zal verschijnen, ging Gerrit van der Vorst op zoek naar de misser van de penalty. Hij vond zijn adres en stuurde hem een kaartje met het verzoek voor een interview. Op zaterdag 11 mei 2019 ging de telefoon in huize Van der Vorst.


‘Met Roel Timmer. Ik heb je kaart ontvangen, met het verzoek om even te praten over Herman Teeuwen. Toen mijn vrouw er vanochtend mee aan kwam, en de naam Teeuwen noemde, riep ik meteen: ‘Hou je mond, ik wil die naam niet meer horen!’ Geintje, maar Herman Teeuwen, Jezus, dat ik dat mee heb mogen maken.

Een feestavond van VVV in 1958: Herman Teeuwen legt breed lachend de winnende kaart op tafel (foto Boy Coehorst/collectie Sef Derkx)

De bekerfinale ADO-VVV, we stonden met 1-2 achter en kregen een strafschop. De grote Theo Timmermans – prof uit Frankrijk – Clavan, Rijnvis, al die andere grote jongens keken opeens even de andere kant op. Ik was een broekie van 23 jaar en had nog niets te vertellen. Maar ik zei: ‘Leg die bal maar neer, die schop ik er wel in.’ Niet wetende welk circus me te wachten stond.

Het onheil voor Roel Timmer is in aantocht: Herman Teeuwen wisselt van trui met Frans Swinkels (collectie Gerrit van der Vorst) 

Eerst ging Teeuwen uitgebreid de keeperstrui aantrekken. Daarna lag de bal volgens hem niet goed en kwam ie die even goed leggen. Hij kwam wel drie keer zijn doel uit. Schreeuwen en zo. Tegen de tijd dat ik die strafschop eindelijk kon nemen, had ik het hélemaal gehad. Ging ie ook nog eens met die lange armen staan zwaaien. Daar stond later nog een karikatuur van in de krant. In elk geval was er voor mijn gevoel geen ruimte meer in het doel om die bal er in te schieten. De afloop is bekend.

Hoe vaak ik dat nadien heb moeten horen. Ook toen ik na tien jaar betaald voetbal weer bij de lokale amateurclub ging spelen. Altijd weer was het: ‘Ah, Roel Timmer. Heb jij toen niet die strafschop gemist?’

Cartoon Dick Bruynesteyn met de Strafschop Aller Strafschoppen als onderwerp

Inderdaad, Herman Teeuwen was een harde voetballer, schopte je gewoon ondersteboven, maar er werd toen ook harder gevoetbald. Als ik nu die aanstellerij zie. Ik begon zelf rustig, toen ik als jochie van een amateurclub naar ADO ging, maar gaandeweg kleunde ik er ook aardig in. Onze eigen spil, die hele lange Henk Jans, was een nette voetballer, maar zo’n Rinus Terlouw die schopte je ook onder het gras, hoor. Voor VVV hadden we in die tijd schrik, daar durfden we haast niet naar toe, want daar werd flink geschopt. Al hadden ze eerder ook Faas Wilkes. Wat een fenomeen, die kreeg je niet van de bal af. Ik dacht dat ik ‘m wel kon afstoppen, maar een schaarbeweging en hij was meteen meters verder.

Herman Teeuwen bekijkt thuis op de bank samen met zijn vrouw een fotoalbum (foto Boy Coehorst/collectie Sef Derkx) 

Maar die strafschop van zestig jaar geleden. Dacht ik er op mijn 83e van verlost te zijn en dan komt potverdomme jouw kaart! Ja, die Teeuwen heeft me indertijd wel voor joker gezet en daarmee mijn voetballoopbaan getekend.’

Ik heb een mooie carrière doorlopen bij de Amerikaanse oliemaatschappij Aranco. Heb een groot deel van de wereld gezien, maar altijd als ik ergens een paar dagen was, keek ik of ik ergens een balletje mee kon trappen. Op mijn 52e – ik voetbalde al heel lang op laag niveau – vroeg de trainer van het in nood verkerende Blauw Zwart hier of ik nog een keer wilde helpen. We wonnen met 3-1 en ik maakte twee mooie goals. Het tegenwoordige voetbal is te veel geschuif met de bal, en daarom was ik blij met wat Ajax liet zien in aanvallend opzicht. Voetbal kijken doe ik echter nauwelijks – het is alleen leuk om te doen en ik heb het heel erg lang gedaan. Tot voor vrij kort geleden. Ik ben ook trainer geweest en heb cursusmateriaal voor trainers geschreven. Nu heb ik rechts een knieprothese, en links zit dat er ook aan te komen, daarom golf, zwem en fitness ik.

Roel Timmer (zittend, eerste links) in ADO in 1957 (bron: http://www.adofans.nl

Reageren? Stuur Gerrit van der Vorst een e-mail: gp.vandervorst@xs4all.nl.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s