Bovenste Molen (2)

door Sef Derkx.


In een vorige blog hebben we in gedachten even plaats genomen op het terras van de Bovenste Molen, de horecagelegenheid aan de zuidrand van Venlo.  De ouders van Riek Schouren-Peeters (1931-2015) exploiteerden het hotel-restaurant. Ik mocht Riek enkele jaren geleden interviewen in haar kamer in De Beerendonk.

De Bovenste Molen was in de jaren dertig een etablissement voor de jetset uit binnen- en buitenland. Bij het hotel lagen tennisbanen, waarvan de gasten gebruik konden maken. De Bovenste Molen bood de clientèle eveneens de mogelijkheid aan tot paardrijden. Een rit in de bosrijke omgeving tussen Venlo en Tegelen was geliefd. Een groom oftewel een paardenknecht was met de dagelijkse zorg van de viervoeters belast. Omgang met de gasten had de kleine Rieki niet. Er werd ook nauwelijks over ze gesproken, discretie stond voorop. Bekende klanten waren de leden van het in de jaren dertig zeer geliefde operettegezelschap van Fritz Hirsch. Als het ensemble in de buurt moest optreden, logeerde het meesttijds in de Bovenste Molen. Riek Schouren-Peters: “Mijn vader heeft ooit een keer tegen mij gezegd, dat de operettesterren er ’s morgens aan de ontbijttafel, zonder make-up, toneelkleding en pruiken, heel anders uitzagen dan ’s avonds op het toneel. Dat was het enige wat ik als kind over klanten heb gehoord. Er was altijd afstand.”

fritz_hirsch_jpg()(B7D9F42F90CE9E573C63B926D33451C9)

Fritz Hirsch

FritzHirsch

Fritz Hirsch en zijn gezelschap

Voor het jonge meisje was de omgeving van de Bovenste Molen een waar eldorado. Als kind was ze zeer ondernemend en zelfstandig, wat natuurlijk goed van pas kwam omdat haar ouders de handen meer dan vol hadden aan het hotel-restaurant. Riek Schouren-Peters: “De vijver werd piekfijn onderhouden, ook de kanten. Voor een dubbeltje konden liefhebbers een roeiboot huren. Mijn vader had voor mij een miniboot laten maken. Ik zat vaak op het water. In het midden van de vijver was een eilandje, waarop de ganzen hun nesten hadden. Van mijn ouders moest ik de eieren gaan rapen. Zo hielden we de watervogelstand een beetje op peil. Op de vijver zaten namelijk tussen de tweehonderd en driehonderd eenden, ganzen en zwanen. De eieren werden verwerkt in de restaurantkeuken. Mijn moeder zwaaide daar de scepter. Na school stond er altijd iets lekkers voor me klaar: zondagse soep, huzarensalade of een ijsje.”

Pbk Vijver Bovenste Molen

De hotelierdochter bezocht de lagere school van de zusters ursulinen aan de Ursulinenstraat. Ze ging erheen op de fiets. Niet veel leerlingen hadden in die tijd een fiets, dus viel ze nogal op. Zodra in de zomer natuurbad de Onderste Molen openging, lag ze er in het water. Badmeester Leo Michels had haar op vijfjarige leeftijd het zwemmen geleerd. Het was haar lust en haar leven. Omdat ze zo vaak in de Onderste Molen was, werd ze door de andere badgasten ‘het zwemmeisje’ genoemd. Haar ouders waren huurders van de Bovenste Molen. Op zeker moment ontstond er onenigheid over het groot onderhoud aan het gebouw. Haar vader besloot toen zelf een hotel-restaurant te bouwen, een eindje verderop aan de Bovenste Molenweg tegenover het zwembad.

Hotel Peters Bovenstemolenweg terras 3 064 Hotel Peters Bovenstemolenweg terras 2 063 Hotel Peters Bovenstemolenweg terras 1 062 Hotel Peters Bovenstemolenweg met Rieki bij deur 061 Hotel Peters Bovenstemolenweg frontgevel

Foto’s van hotel Peters

Riek Schouren-Peters: “Dat werd dus hotel Peters. Het pand staat er nog, maar is nu een woonhuis. Op de Bovenste Molen kwam na ons de familie Leenders. Je had op een steenworp afstand nog een horecazaak: het Lido, dat hoorde bij het zwembad. Onze buurt was een buurt apart. In mijn kinderogen woonden er vooral deftige mensen. Er stonden in die tijd nog geen lantaarnpalen. Als het buiten donker was, zag je geen hand voor de ogen. Dat werd lastig toen ik ging vrijen en ’s avonds in de duisternis nog naar huis moest fietsen. Ook na al die jaren kom ik nog graag met mijn kinderen bij de Bovenste Molen. Er staan twee bomen die door mijn vader zijn geplant. Ze zijn natuurlijk fors gegroeid. Ook ligt er nog een boom die in mijn jeugd omgevallen is en die wortel geschoten heeft. Als ik bij de Bovenste Molen op het terras zit, komen heel veel herinneringen opborrelen. We hebben het moeilijk gehad, ook door de vroege dood van mijn broer als gevolg van een jachtongeluk. Maar als kind heb ik er in een aards paradijs geleefd.”

Reageren? Stuur Sef Derkx een e-mail: floddergats@xs4all.nl.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.